Koffiesterkte en extractierendement geven antwoord op verschillende vragen. Het gehalte aan opgeloste vaste stoffen (TDS) beschrijft hoe geconcentreerd de drank is. Het extractierendement schat hoeveel van de oorspronkelijke droge koffie is overgebracht naar de gemeten hoeveelheid. Een geconcentreerde kop koffie is niet automatisch sterk geëxtraheerd, en een verdunde kop is niet automatisch slecht gezet.
Voor een eenvoudige berekening op basis van de drank zelf, is het extractierendement in procenten gelijk aan het gewicht van de drank vermenigvuldigd met het TDS-percentage, gedeeld door de hoeveelheid droge koffie. Dus 300 gram drank met 1.3 % TDS uit 20 gram koffie geeft een geschat rendement 19.5 %. Dit is niet het gewicht van het brouwwater. Nauwkeurige monstername en een geschikte, gekalibreerde koffierefractometer zijn van belang, vooral bij zwevende deeltjes of toegevoegde ingrediënten.
CoffeeBox introduceert de historische referentiewaarde 22 18 extractie, maar een grafiek is geen universeel oordeel over de smaak. Koffiesoorten en voorkeuren variëren, en een hoge gemiddelde extractie bewijst niet dat elk deel van de koffie gelijkmatig is geëxtraheerd. Gebruik metingen in combinatie met een volledig recept en sensorische observaties om een verandering te begrijpen.
Het gesprek
Een goede vraag maakt betere koffie.